Afgelopen week kreeg ik de Spartaan weer op de mat. Leuk magazine. Je krijgt ‘m zelfs als je slechts een clubcard hebt. Sinds kort krijgen we dus twee Spartanen in huis. Een voor mijzelf (SCC) en eentje voor mijn vrouw die een clubcard heeft aangeschaft.
Ik ging er weer eens goed voorzitten en kreeg een bijzonder artikel onder de ogen over de vetrekkende Noren. Ze gaven in het stuk aan hoe blij ze waren om de afgelopen vier jaar voor Sparta te hebben gevoetbald. 5 pagina’s lang waren ze blij. Tussen de 5 pagina’s tekst en foto’s was er ook veel ruimte voor advertenties. Zonder advertenties geen Spartaan.
Vervolgens weer 4 pagina’s. Ditmaal kwam de vertrekkende Maurice Steijn aan het woord. Hij was vooral trots op de door hem bereikte Remontada. De eerste 4 wedstrijden van zijn Spartaanse carrière gaven hem nog steeds kippenvel. Inmiddels zijn er 4 jaren verstreken. Ook in dit stuk weer volop happy adverteerders. Zonder advertenties geen Spartaan.
Vervolgens blikte de Spartaan terug met een 3 pagina’s lang stuk over de stormachtige ontwikkeling van Ayoni Santos. Het product uit de jeugdopleiding is een parel gebleken. Helaas, en zeker helaas voor Ayoni, werd hij niet geselecteerd voor het WK. Maar….zoals het er nu naar uit ziet zou het zou maar kunnen dat het WK uitgebreid wordt naar 96 landen en dan maakt de 20-jarige Kaapverdiaan natuurlijk alsnog kans. Vooruitblikken kan de Spartaan dus wel. Ook Ayoni’s stuk werd vergezeld van advertenties, zonder advertenties geen Spartaan.
Vervolgens een terugblik op het geslaagde Rood-Witte diner en een stukje hoe het de Sparta vrouwen is vergaan. Tja, terugblikken (met advertenties) is broodnodig volgens de redactie van de Spartaan.
Dan het worod aan de vetrekkende keeper. Joël Drommel draaide zijn beste seizoen onder de lat van de Kasteelheren. Dat dit gegeven al 100 keer voorbij is gekomen doet er niet toe. We willen het graag nog een keer horen van de geweldenaar, die na Okoye en Olij, zo in het rijtje past van Doesburg, van Beveren en de Goeij. Jammer dat die weggaat. 3 pagina’s tekst en foto’s, met daartussen de broodnodige advertenties die zorgen voor het bestaan van de Spartaan, vallen hem te eer in de Spartaan.
En dan nog een stukje heerlijke PR als we het artikel over weer zo’n aandoenlijk jeugdproduct kunnen lezen. Lushendry Martes kijkt terug op een fantastisch seizoen. Wat in dit artikel opvalt is dat Lushendry ook vooruitkijkt. Op dit gegeven kom ik zo nog terug. Lushendry wordt geflankeerd door maar liefst 11 advertenties. Lushendry is populair bij de adverteerders van de Spartaan. Maar ondertussen weten we: zonder advertenties geen Spartaan.
Dan nog een mooi eerbetoon van vaste columnist Rick Moorman aan de van ons heen gegane Spartaanse held Charles van der Steene en een terugblik van de Betrokken Spartaan en update van het Kasteel.
Voordat je ’t weer heb je de Spartaan weer uit. Lof voor de makers van ons clubblad en lof voor de adverteerders. Zonder hun geen Spartaan.
De Spartaan bestaat al sinds mensheugenis en terugblikken hoort er natuurlijk bij. Maar wat is de Spartaan toch veranderd en wat staan er veel advertenties tegenwoordig in. Als ik een oude Spartaan erop na sla kom ik tot de conclusie dat die advertenties er altijd in hebben gestaan. In het verleden waren het veelal kleine lokale ondernemers en nu zijn het vooral grote en middelgrote bedrijven die adverteren. Nou vooruit, café Otto Hahn uit Ommoord is natuurlijk nog een echt ouderwetse adverteerder en die mannen uit het Westland die hekjes plaatsen natuurlijk ook.
Wat ik mis in dit glossy blad zijn de rouwadvertenties. Die waren natuurlijk erg droevig als je in pre-internet tijdperk moest lezen als er weer een van je medesupporters de pijp aan Maarten had gegeven, maar waren natuurlijk ook cult.
Maar waar de Spartaan het de laatste jaren echt laat liggen is geven van een toekomstvisie en plannen waarvoor de club staan. Ik vind het prima om te lezen hoe leuk een speler voor Sparta gespeeld heeft en hoe bijzonder de supporters voor hem waren, maar wil ook vergezichten op de nabije en verre toekomst lezen.
Daar waar de Spartaan altijd begon me een voorwoord van de voorzitter of directeur is dit geheel verdwenen. Je kon zeggen van Floor Bouwer, Peter van de Burg, Peter Bonthuis, Cor van Rijn of al die anderen wat je dan maar ook wilde. Zij gaven wel act de presence als het ging om het informeren van de achterban. Onze huidige directie en bestuur geeft niet thuis als het gaat om een voorwoord te geven in de Spartaan. Een gemiste kans om tussen de broodnodige advertenties onder eigen regie even die geruststellende woorden aan de achterban te geven. Voortgang over de uitbreiding van het stadion in transparante woorden. Het zou eigenlijk in elke Spartaan moeten staan. Maar ook, waar willen we over vijf jaar staan en waarom is het belangrijk om zo’n grote organisatie te zijn. De Spartaan is een het medium om dit soort informatie te delen. Voor de korte en actuele nieuwsvoorziening is er genoeg online informatie, voor de langere termijn zaken is het fijn om te lezen dat een bestuurder je hierover informeert in het clubblad.
In die optiek kan je Peter van der Zwan, voorzitter van de supportersvereniging een groot compliment geven. Hij, maar ook zijn voorgangers, geven tot aan de dag van vandaag gewoon even een leuk inleidend voorwoord in clubblad KasteelNieuws om vervolgens de rest van de artikelen tussen de broodnodige advertenties verder te lezen. Nu Sparta zelf nog. Want van een club die bulkt van de traditie is de traditie van het geschreven voorwoord toch mooi op zijn Spartaans in de prullenbak beland.