Hoe blauw de lucht deze ochtend was, heeft Semper helaas niet kunnen zien om hier te omschrijven. Ton Zandboer, alias Semper, onze stukjesschrijver van vooral de trainingen, is maandag 20 april overleden. Hij is 71 jaar geworden. Semper was hier op aarde niet voor altijd. Sempers spirit wel. In alle eenvoud, met class (zoals op de rouwkaart staat).
Ton, verknocht aan Rotterdam West, schreef jarenlang trainingsverslagen voor deze website. Met liefde, geknor, oprechte verontwaardiging en met zelfspot. Maar ook met fanatisme. Hij was een bijzondere man, je moest hem leren kennen en dan ging een wereld voor je open. Een wereld die verder reikte dan voetbal of Sparta alleen. Hij kon filosoferen. Zo deed hij dat ook met zijn oudste zoon Tim. “Ik kon met hem over van alles praten. Filosoferen over voetbal en het leven. Lullen over muziek. We zaten vaak op een lijn. Hij kon de mooiste verhalen vertellen over vroeger. Hoe hij zijn jeugd beleefde in de stad.”
Met Ton als vader was het nooit saai. Hij was naast Sparta-liefhebber ook muziek-liefhebber. Hij plukte Tim (in hogere sferen) nog eens uit Now&Wow van Spartaan Ted Langenbach. In Rotown klom hij eens het podium op om de blonde zangeres te complementeren met haar jurk. Hij werd vriendelijk verzocht door de beveiliging om van het podium af te komen.
Bij ITWM klom hij ook graag op het podium. Soms dagenlang achterelkaar stuurde hij teksten door. Alleen al dat hij geweigerd werd bij een training of dat hij goedemorgen zei tegen een nieuwe speler of trainer leverde mooie stukjes op, die jullie lezers gretig (of niet) lazen. Ton was kleurrijk, artistiek, slim en had smaak. Kritisch was ie ook. Met gezond verstand van voetbal. Prikte zo door bijvoorbeeld de lul-tactiek van Jeroen Rijsdijk heen. Kon dat in zijn artikelen simpel verwoorden. Een enorme bewuste man, was Semper. We herinneren eens een periode aan thuiswedstrijden op de Denis Neville-tribune dat hij wierook aanstak achter het doel. Om de geesten (ook die van Bok de Korver) gunstig te stemmen.
Jongste zoon Serge ging een tijd altijd samen met zijn vader naar alle thuis- en uitwedstrijden. “Hij heeft mijn Sparta-hart echt laten kloppen. Hij stond altijd klaar voor de mensen van wie hij hield. Moest ik snel naar een andere stad, stond hij binnen een kwartier voor de deur om mij te brengen. Mijn pa hield van de stad, vooral West. Het multiculturele, de levendigheid op straat. Daar genoot hij van.”
“Vorige week nog, toen hij ziek was en in het hospice aan de Nieuwe Binnenweg verbleef, ontstond er buiten een ruzie tussen een vrouw en iemand die haar bijna aanreed. Vanuit zijn rolstoel met een drankje in zijn hand, zei hij: ‘Kijk, dit is nou West. Leven op straat”. En dan moest hij lachen. Hij leefde ook een paar jaar op Sicilië, in Trapani. Daar genoot hij volop en ook vanuit daar mailde hij stukjes door naar ITWM. Altijd begonnen zijn stukjes over de kleur van de lucht, die hem ergens aan deed denken. Hij ontdekte club Calcio Trapani en noemde die club het Sparta van Italië, maar dan nog belabberder. ‘Drie keer niets’.
De onderlinge communicatie en apps met Semper waren altijd lachen. Ook toen hij al niet tot nauwelijks meer schreef bleven we contact houden. Op 9 februari 2024 schreef hij: “Straks weer bestralen gaat redelijk met me. Of nee….gaat geweldig met me, alleen ik ben zo mager als een kerkrat. Maar voor de rest. Ben voorzichtig met naar buitengaan en omdat ik geen vet op de botten heb enorm vatbaar. Wel jammer dat mijn kanker en het voetbal van Sparta momenteel overeenkomsten hebben. Maar tevens 180 graden verschillen, dus ja daar zit muziek in.”
Het liefste had Ton het elke dag wat betreft Sparta over spelsystemen. Een willekeurige greep in een app-wisseling tijdens een wedstrijd: “Dit ga je niet volhouden zo. Zo jammer. Als de achterhoede sneller aansluit en het veld kleiner maakt, voetbal je makkelijker. Laat die aanvallers gewoon staan en ren naar de bal. Wie zijn onze balveroveraars? Die achterhoede moet nu oplopen. Die Vriends, ik kan hem niet meer zien. Lullo!”
Semper wordt vrijdagochtend gecremeerd in Hofwijk. Welke kleur de lucht dan heeft, kan hij niet zien. En hier helaas niet meer omschrijven. Maar hoe dan ook is vrijdag 24 april de kleur van de lucht van Semper. En van hem alleen.
