Onderstaande tekst schreef Emile Schelvis op zijn Linkedin pagina. Aan deze Rotterdamse journalist hebben we gevraagd of we het stukje één op één op ITWM konden plaatsen, waarvoor hij ons toestemming gaf:
=========
Op het moment van het laatste fluitsignaal bij Curacao-Ecuador en de historie die werd geschreven met het eerste WK punt ooit voor dat kleine eiland, dacht ik aan Pim.
Samen met Henk Duut ging hij in 2004 de uitdaging aan om die geschiedenis in gang te zetten, met minder geld, mindere spelers maar met dezelfde tomeloze ambitie als Dick Advocaat nu. En ook Pim’s zijn levensmotto veranderde, de Antilliaanse blue wave vibe maakte hem losser, relaxter en hij zag dat zijn Nederlandse kunde en instelling daarmee een geweldige mix vormde. Als de totale spelersgroep twee dagen voor een wedstrijd op stap gaat, jij de wacht houdt in de hotellobby en half 5 wakker wordt gemaakt met de mededeling: trainer we zijn er hoor…en dan vervolgens meemaakt dat helemaal niemand verzaakt in de wedstrijd…dan raak je verliefd op je spelers en op het eiland.
En je neemt ze mee naar het slavernij museum om het ware verhaal te vertellen van de Antillen waardoor er de zo broodnodige verbinding ontstaat tussen de ‘Nederlandse’ jongens, de boyz van het eiland en de staf.
Dan heb je impact gehad ook al was Honduras net een groot obstakel op weg naar succes. Vraag het maar aan Angelo Cijntje en Giovanni Franken, spelers van toen en nu assistent in de staf van Advocaat die uiteindelijk oogst, profiterend ook van het wegvallen in de kwalificatie van de organiserende landen voor dit WK, VS, Mexico en Canada. Fantastisch gedaan.
Het mooie is dat Pim en Dick vele uren hebben mogen samenwerken zoals op het WK 2006 met Zuidkorea een land waarmee Pim 4 jaar daarvoor als assistent van Guus Hiddink in de scouting van al het Koreaanse talent een bepalende rol vervulde. Ik zou ook zijn Australisch avontuur (WK 2010 gehaald, 4 punten in de groep, net niet genoeg om door te gaan) kunnen aanhalen maar laat ik vooral zijn technisch directeur’s werk voor de Marokkaanse voetbalbond nog benoemen, met een directe lijn naar de koning, werden talenten overal in Europa in kaart gebracht en in Marokko zelf een structuur gecreëerd om jeugd op te leiden.
En kijk nu wat dit Marokko heeft gebracht.
En terug naar het begin, wat het Curacao uiteindelijk vannacht heeft opgeleverd.
Bo lo keda den nos memoria pa semper
Je gaat nooit vergeten worden.
Pim de pionier, Spartaan uit Rotterdam West, zeer beloftevol, te vroeg moeten stoppen vanwege een slepende knieblessure, maar die als trainer ondanks een moeilijke start bij Feyenoord uiteindelijk een geweldige bijdrage heeft geleverd aan het voetbal.
De ego’s zijn soms zo opgezwollen groot in de voetballerij. Vandaar dat ik hier op deze plek de ruimte maak voor dit eerbetoon aan Pim Verbeek, een bescheiden vakman wiens aanwezigheid nadrukkelijk wordt gevoeld tijdens dit Wereldkampioenschap.