
Sparta heeft ook in Sittard zijn ongeslagen reeks weten te verlengen. Toch kregen we te weinig (vond overigens ook opponent-trainer Buijs). Zeker de tweede helft was Sparta zeer dominant. Maar de goal viel aan de verkeerde kant. We leken voor het eerst in 2026 een competitiewedstrijd te gaan verliezen. Dat was buiten Terho gerekend. De debutant kopte diep in de blessuretijd de 2-2 binnen.
We begonnen voortvarend aan het duel. Sparta speelde goed en na pakweg een kwartier ging Shunsuke Mito, onze man in vorm, zijn directe tegenstander voorbij en haalde uit met zijn linkerbeen. De poging van de Japanner miste precisie en verdween hoog over het doel van Luuk Koopmans. Een tweede kans was ook niet aan de Japanner besteed. Na die openingsfase verloor Sparta gaandeweg de grip. Fortuna Sittard speelde met meer opportunisme en deelde zo nu en dan een speldenprik uit. Vlak voor rust viel de openingstreffer, al ging daar een veelbesproken moment aan vooraf. Tobias Lauritsen kreeg in een duel een forse tik op zijn enkel van Ivan Márquez, maar scheidsrechter Alex Bos liet doorspelen. Fortuna weigerde vervolgens de bal uit te trappen en enkele tellen later haalde Lance Duijvestijn verwoestend uit: 1-0.
Twee dingen vielen op bij deze goal: waarom grijpt de VAR niet in? Onbegrijpelijk. En kan dat gejuich van Duijvestijn niet wat minder? Hij mag een voorbeeld nemen aan Mühren. De ploegen gingen rusten met een 1-0-stand.
Na rust toonde Sparta direct meer intentie. We zochten nadrukkelijk de gelijkmaker en dachten die ook snel te vinden via Mito, maar de Japanner stond buitenspel. Even later was het alsnog raak. Een onhandige ingreep van Justin Hubner zorgde ervoor dat de bal voor de voeten van Lauritsen belandde. De Noorse spits bleef rustig en rondde beheerst af. Het betekende zijn tiende treffer van het seizoen. Daarmee komt onze spits voor het vierde seizoen op rij in de dubbele cijfers.
Na de goal bleef Sparta drukken. Steijn wisselde aanvallend: zowel Casper Terho als Milan Zonneveld maakten hun eerste minuten voor Sparta, waarbij Zonneveld op een meer teruggetrokken rol achter de spits werd geposteerd. Na de gelijkmaker en de wissels had Sparta het lichte overwicht, terwijl Fortuna vooral loerde op de counter. Grote kansen waren schaars, al kwam Kaj Sierhuis nog dichtbij namens de thuisploeg, maar Marvin Young voorkwam erger. Aan de andere kant probeerden onder meer Quintero en Santos het van afstand en was Lauritsen na wat gerommel dicht bij zijn tweede van de avond.
Toch leek Sparta in extremis alsnog tegen zijn eerste nederlaag in zes wedstrijden aan te lopen. In de absolute slotfase sloeg Fortuna toe uit een snelle uitbraak. Na geklungel op het middenveld nam Fortuna over en vond invaller Yassin Oukili met een geplaatst schot de verre hoek. Sparta toonde (met wat geluk) veerkracht. In de 97e minuut kregen we nog één mogelijkheid en die werd benut. Sparta kreeg een corner, Drommel mee naar voren. Debutant Casper Terho dook bij de tweede paal op en kopte de bal tegen de touwen.
Zo sleepten we alsnog een punt uit het vuur en kwam er een einde aan een heet, chaotisch en memorabel avondje in Sittard.
Volgende week wacht NEC. Een veel betere ploeg dan Fortuna natuurlijk. Kansloos zijn we zeker niet, maar we zullen het goede spel toch echt vaker moeten laten resulteren in goals. Voor nu: we blijven in ieder geval ongeslagen.