Zaterdagavond 21:00 uur. Koud. De slechte wedstrijd in Zwolle nog op het netvlies. De wedstrijd tegen Fortuna was uitverkocht, maar er waren veel lege plekken te zien. Zo’n 1.000 mensen waren ieder om hun eigen reden niet op komen dagen.
Degenen die er wel waren zagen dat ten opzichte van de teleurstellende wedstrijd tegen PEC de basisopstelling op maar liefst 4 plekken gewijzigd was. Van Aanholt verving de geschorste Quintero. Nu Mito volledig hersteld is van zijn blessure staat hij in de pikorde van Steijn direct boven Oufkir. Met Sambo wilde Steijn voorzichtig zijn na zijn trip uit Curaçao en dus stond Bakari in de basis en na een aantal weken fit te zijn geweest was De Guzman nu weer eens geblesseerd. Maar we mogen toch aannemen dat zonder blessure De Guzman ‘gewoon’ had mogen banken. Misschien kan hij af en toe nog nuttig zijn als invaller, maar in Zwolle liet hij zien het tempo eigenlijk niet meer aan te kunnen. Tegen Fortuna was Baas -zeker in de eerste helft- de beste speler aan Spartaanse zijde. Voorlopig heeft hij zijn vaste baasisplaats wel even verdiend.
De wisselingen leidden helaas niet tot scherpte aan het begin van de wedstrijd. Al na 22 seconden kreeg Fortuna één van de beste mogelijkheden van de wedstrijd, met name omdat Marvin Young te nonchalant aan de wedstrijd begon. Sierhuis wist de grote kans gelukkig niet te verzilveren.
Een terechte voorsprong bij rust
Na de opvallende eerste 22 seconden werd Sparta wakker. Een slechte voorzet van Van Aanholt leidde na zo’n vijf minuten bijna tot een eigen goal van Fortuna speler Marquez. Daarna had Sparta het lastig om openingen te vinden. Fortuna zakte terug, wilde eigenlijk niet voetballen en loerde op uitvallen. Sparta had het overgrote deel van de wedstrijd het balbezit, maar de bal ging vaak te traag en weinig verrassend heen en weer. In de eerste 25 minuten kwam onze club er met het trage spel bijna helemaal niet doorheen. Fortuna kreeg wel mogelijkheden via twee schoten van Ihattaren en één van Limnios. Opvallend was dat Drommel geen van de schoten klemvast had. Gelukkig waren er geen spelers van Fortuna dicht genoeg in de buurt om echt iets met de rebounds te doen, waardoor het met de dreiging van de Limburgers uiteindelijk allemaal wel meeviel.
Julian Baas speelde een uitstekende eerste helft. Hij was verdedigend lekker bezig, zorgde voor balans op het middenveld en in de eerste helft was hij ook de speler bij Sparta die met passes nog weleens voor versnelling en diepgang zorgde. Het hoogtepunt van Baas zijn optreden was een werkelijke geweldige dieptepass in de 25e minuut. Een bal die een afronding met een doelpunt had verdiend. Helaas maakte Van Bergen oog in oog met Branderhorst de verkeerde keuze. De aanval ging verder en ook Duijvesteijn had de bal er nog in kunnen knallen. In plaats daarvan gaf hij een voorzet op Mito, maar de bal werd nog net onderschept door een Fortuna verdediger. De bal van Duijvesteijn was wel een beetje symbolisch voor zijn spel tot nu toe dit seizoen. Het was geen slechte bal (als Mito hem had gescoord, hadden we het een prima voorzet genoemd). Maar ergens ontbreekt het Duijvesteijn soms aan wat ‘urgentie’ in zijn spel. Zo kwam hij tegen Fortuna een aantal maal in de positie om eens lekker te schieten. Maar in plaats van een poging om te komen tot vlammend schot, wacht hij dan vaak net iets te lang of maakt hij net vertragende keuzes. Het zou mooi zijn als de middenvelder snel nog een paar stapjes maakt. Het zou het aanvalsspel van Sparta ten goede komen.
Bij de 1-0 zagen we Duijvesteijn wel op een wijze zoals iedereen hem heel graag ziet. Met de juiste snelheid en agressie zette hij een heerlijk een-tweetje op. Fel doorlopen. Een beetje geluk, dat hij ook wel afdwong. Volle bak in het strafschofgebied een duel van een Fortuna speler winnen en dan ook nog eens het overzicht houden en de bal klaar leggen bij Van Bergen. Heerlijk om te zien. Wat ITWM betreft mag Duijvesteijn vaker op deze manier voor de dag komen. De credits van de 1-0 gaan dan ook voor een groot deel naar hem. Van Bergen zette vervolgens met links voor en Kitolano kopte binnen. Lekker!
Op een koud Kasteel konden we helaas niet spreken van hartverwarmend voetbal, maar de 1-0 bij rust was wel degelijk terecht.
Slap begin van de tweede helft
Het Sparta van dit seizoen kent vele gezichten. De degradatieplekken zijn gelukkig steeds ver weg gebleven. Maar een vaste klant worden in het linkerrijtje is Sparta ook nog niet gelukt. Al een aantal keer heeft onze club de kans gehad om de aansluiting te vinden bij plek 5, 6, 7. Maar om onverklaarbare redenen ging het dan mis, ook tegen matige ploegen als PEC en Heracles. En dus is de middenmoot voorlopig de plek waar we ons bevinden.
Op Het Kasteel lag er vandaag een ideale kans om met een driepunter de top 7 binnen te dringen. Thuis de rust in gaan met een 1-0 voorsprong tegen een Fortuna dat niet super in de wedstrijd zit. Schepje erboven op, dan moet dat lukken zou je zeggen! Maar zo’n avond werd het niet.
Aan het begin van de tweede helft lieten helaas alleen de mannen van Danny Buijs zien hoe een schepje er bovenop eruit ziet. Lauritsen kreeg in het begin van de tweede helft dan nog wel een mogelijkheid om de 2-0 te maken, maar het was Fortuna dat opeens feller de duels aan ging en drang naar voren had. Sparta leek daar niet op voorbereid te zijn, stond organisatorisch niet goed en kwam niet lekker in de duels. Opeens had je het gevoel dat de 1-1 zou kunnen gaan vallen. En die viel ook. Treurig genoeg kwam het gevaar weer uit een corner. Hoekschoppen, afgeslagen ballen uit corners, Sparta heeft de organisatie rondom hoekschoppen al het hele seizoen niet op orde. En daar mag de technische stap zich na 13 wedstrijden zich inmiddels wel eens diep voor gaan schamen. Gelukkig gaan niet alle kansen erin, maar iedere wedstrijd zien we weer dat er dreigende situaties ontstaan uit hoekschoppen. En zeker niet voor het eerst dit seizoen viel ook ditmaal de tegentreffer uit een corner. Na een rommelige situatie scoorde Sierhuis de 1-1.
Kou, kansen, maar geen overtuiging
Vlak na de gelijkmaker had Mito de 2-1 moeten maken. Bij de tweede paal kon Mito van zeer dichtbij inkoppen. Die had moeten zitten, maar hij kopte de bal slecht, recht op Branderhorst af. Zo gunde de Japanner de kans op een redding. Via de keeper en lat bleef Fortuna overeind.
De ploeg van Danny Buijs had de 1-1 binnen en plooide zich direct weer terug in de verdedigende houding. Tegenhouden, een gelijkspel prima vinden, Sparta de bal gunnen en misschien loeren op dat ene kansje. Sparta was met al dat balbezit nog wel dreigend via Duijvestijn en opnieuw Mito, maar uiteindelijk oogde het toch nooit alsof ‘we’ volle bak voor de winst gingen. En dat ligt zeker niet alleen aan de spelers, want onze trainert gaf daar ook geen enkel signaal voor. af Als Thorisson en Seedorf zelfs bij 1-1 thuis tegen Fortuna de hele wedstrijd op de bank blijven, dan kan je niet spreken van ‘gaan voor de overwinning’.
Als supporter baal je dan wel. Het kwik daalde steeds verder richting vriespunt. De tegenstander is Fortuna. Is in zo’n wedstrijd iets meer ambitie tonen om de overwinning binnen te slepen dan echt teveel gevraagd? De wissels aan Spartaanse zijde betroffen slechts het brengen van verse krachten op dezelfde posities. De (jonge) invallers deden het overigens niet slecht en brachten ook wel frisheid. Maar van een ander systeem, Fortuna willen verrassen of een signaal van de technische staf om over te gaan tot een serieus slotoffensief was geen sprake. Sparta wilde wel winnen, maar de overtuiging om vol voor de winst gaan ontbrak.
En zo kwam er geen echte energie meer in de. Toch ontstonden er nog wel wat opvallende momenten. Zo leek het vanaf de Denis Neville tribune alsof onze club na een voorzet van Kleijn een penalty had verdiend. Helaas waren er voor de VAR geen beelden beschikbaar waaruit dit klip en klaar bleek en dus bleef de beslissing van de scheidsrechter (hoekschop voor Sparta) staan. Ook Fortuna was nog een keer dreigend. Na een hoekschop (uiteraard…) van Fortuna volgde een grote kans voor Marquez. Maar Drommel hield Sparta overeind.
Uiteindelijk zagen we in de derde minuut van de blessuretijd opeens één van de meest fraaie aanvallen van Sparta van de hele wedstrijd. Baas zette de aanval op. Van Bergen speelde de bal in één keer naar Lauritsen en Lauritsen gaf hem in één keer door op de goed lopende Ayoni Santos. Een manier van voetballen die we deze avond eigenlijk veel vaker had willen zien. De kans die ontstond was groot, maar helaas schoot Santos de bal net over het doel van Branderhorst, waardoor de wedstrijd eindigde in 1-1.
De objectieve kijker zal waarschijnlijk zeggen dat Sparta de drie punten had verdiend. Maar dit is nou eenmaal de wijze waarop Fortuna wel vaker punten sprokkelt. Onze club bracht te weinig en moet vooral dan ook zelf in de spiegel kijken. Na een 1-0 voorsprong bij rust heeft Sparta het simpelweg nagelaten om in de tweede helft de winst echt af te dwingen. En zo was Danny Buijs na afloop heel tevreden. En voor ons als Spartanen is een teleurstellend gelijkspel wat overblijft. Voorlopig blijft de middenmoot ons deel.
Spelers die voor Sparta in actie kwamen: Joël Drommel, Saïd Bakari, Marvin Young, Bruno Martins Indi (82. Tijs Velthuis), Patrick van Aanholt (72. Mike Kleijn), Julian Baas, Joshua Kitolano (82. Ayoni Santos), Lance Duijvestijn, Mitchell van Bergen, Tobias Lauritsen, Shunsuke Mito (72. Ayoub Oufkir)
