SPARTA moet durven doorpakken: Simonis, Van Leeuwen en Strootman als fundament voor de toekomst
SPARTA staat opnieuw op een kruispunt. Sportief presteert de club stabiel, maar onder de oppervlakte tekent zich een strategisch vraagstuk af dat niet langer vooruitgeschoven kan worden. Juist nú moet SPARTA vooruitdenken, handelen met lef en bouwen aan continuïteit. Dat betekent: anticiperen op een onvermijdelijke trainerswissel, investeren in bewezen voetbalintelligentie en het verankeren van echte SPARTAANSE identiteit binnen de clubleiding.
De realiteit rondom Steijn
Laat één ding duidelijk zijn: Maurice Steijn heeft het uitstekend gedaan bij SPARTA. Hij heeft rust gebracht, resultaten geboekt en de club op de kaart gezet. Tegelijkertijd is er een realiteit die niet genegeerd mag worden. Steijn heeft herhaaldelijk en openlijk aangegeven toe te zijn aan een volgende stap. Ook al spreekt hij de intentie uit om te blijven, zijn blik is zichtbaar naar buiten gericht.
Voor een club als SPARTAAN is het funest om pas te handelen wanneer de trainer daadwerkelijk vertrekt. Dat zou herinneringen oproepen aan eerdere momenten waarop SPARTA reactief was in plaats van proactief. Wie structureel wil groeien, moet vooruit plannen.
Paul Simonis: SPARTAAN
In dat licht is Paul Simonis een naam die SPARTA niet mag laten lopen. Simonis is een èchte SPARTAAN. Hij kent de club, de cultuur, de verwachtingen èn de beperkingen. Maar belangrijker: hij heeft zich inmiddels bewezen.
Bij Go Ahead Eagles liet Simonis zien dat hij een ploeg kan neerzetten met duidelijke patronen, intensiteit en lef. Hij haalde meer uit het collectief dan de som der delen, precies wat nodig is bij een club zonder structurele miljoenen. Dat is geen toeval, maar vakmanschap.
Zijn periode bij VfL Wolfsburg moet daarbij vooral in context worden geplaatst. Daar heeft Simonis de wind niet mee gehad: een andere voetbalcultuur, bestuurlijke onrust en beperkte ruimte om zijn visie door te voeren. Dat zegt meer over de omstandigheden dan over zijn kwaliteiten. Integendeel: het feit dat hij daar heeft mogen werken, onderstreept juist hoe hoog hij wordt aangeschreven.
Simonis staat bekend als een trainer die structuur aanbrengt, spelers beter maakt en duidelijkheid schept. Geen luchtkastelen, geen grootspraak, maar inhoud. Precies datgene wat past bij SPARTA. Door hem nu al terug te halen – al dan niet gefaseerd – kan de club zorgen voor een zachte landing wanneer Steijn vertrekt. Continuïteit in speelwijze, visie en cultuur is geen luxe, maar noodzaak.
Nieuw elan
Tijd voor visie op technisch vlak, verandering noodzakelijk. Minstens zo belangrijk is de invulling van de technische leiding. SPARTA heeft behoefte aan een technisch directeur met ervaring, gezag en een bewezen staat van dienst. Iemand die boven de waan van de dag staat, maar ook begrijpt wat een club als SPARTA nodig heeft om structureel te presteren. Nijkamp heeft het redelijk gedaan, maar is gewoon gered en geholpen door Steijn, laten we eerlijk zijn.
Ted van Leeuwen past perfect in dat profiel. Niet voor niets is hij een aantal keer geroemd door Johan Derksen, die Van Leeuwen heeft genoemd als één van de weinigen in het Nederlandse voetbal met èchte voetbalvisie, kennis, ervaring en een scherp oog voor talent gekoppeld aan financieel inzicht en handelsgeest met een netwerk. Een zeldzame combinatie.
Van Leeuwen bewees zijn waarde bij onder meer AGOVV, Vitesse, FC Twente, Esjberg en NEC. Hij durfde impopulaire maar noodzakelijke keuzes te maken, bouwde selecties met balans en was nooit gevoelig voor hypes. Juist die onafhankelijkheid en rust zijn kwaliteiten die SPARTA op dit moment nodig heeft. Die man heeft oog voor de juiste spelers, een goed netwerk en kan goed onderhandelen.
Bovendien is Van Leeuwen bij uitstek iemand die naar het schijnt ook durft te delegeren, in plaats van alles naar zich toe te trekken.
De technische staf: temperament èn SPARTAANSE kennis
Naast de hoofdtrainer en technisch directeur verdient ook de invulling van de staf aandacht. SPARTA moet durven kiezen voor mensen met clubgevoel, tactisch inzicht èn temperament.
In dat kader is het nauwelijks te begrijpen dat Nourdin Boukhari niet allang weer in ere is hersteld als assistent-trainer. Boukhari ademt SPARTA, beschikt over tactische kennis en weet wat er gevraagd wordt binnen deze club. Een assistent hoeft geen stille ja-knikker te zijn; hij moet durven
spiegelen, scherp houden en vuur brengen. Dat is precies wat Boukhari kan.
Mocht Boukhari om welke reden dan ook geen optie zijn, dan moet SPARTA intern kijken naar andere èchte SPARTANEN waarvan bekend is dat zij tactisch sterk onderlegd zijn met vuur in hun donder en die weten wat er van SPARTA spelers gevraagd wordt. Strijd, onverzettelijkheid, hardheid gekoppeld aan branie met het liefst één vleugje technieken. Mensen die de club kennen, respect afdwingen en niet bang zijn om temperament te tonen.
SPARTA heeft geen behoefte aan passantentrainers, maar aan vakmensen met ruggengraat en kennis van de jeugdopleiding, en realiteitszin. Want met gewoon gegroepeerd beton voetbal op de counter durven spelen gekoppeld aan resultaat zoals Steijn heeft gedaan is helemaal niets mis mee! We lopen weer met onze borst vooruit – three/four, drei/vier, trois/quatre, trè/quattro…
Kevin Strootman: investeren in SPARTAANSE toekomst
Daarnaast ligt er een unieke kans in de persoon van Kevin Strootman – SPARTAAN in hart en nieren. Waarom zou SPARTA deze ervaring, kennis, mentaliteit en ervaring laten weglekken?
Onder de vleugels van iemand als Ted van Leeuwen zou Strootman uitstekend kunnen worden voorbereid op een rol binnen de technische organisatie. Dat is geen romantiek, maar strategisch beleid. Clubs die duurzaam succes kennen, bouwen intern leiderschap op en zorgen voor overdracht van cultuur en normen.
Strootman belichaamt SPARTA: strijd, verantwoordelijkheid en mentaliteit. Dat zijn geen eigenschappen die je koopt, die moet je koesteren.
SPARTA moet kiezen voor durf en identiteit wanneer je eindelijk die volgende stap omhoog eens gaan wilt gaan zetten – móét gaan maken. Hoe kwetsbaar je bent en het zomaar in elkaar kan donderen is wel gebleken voordat Steijn voor de tweede keer werd aangesteld als trainer.
De kern van dit verhaal is simpel: SPARTA moet niet wachten, maar handelen. Niet vanuit angst, maar vanuit visie. Door nu in te zetten op Paul Simonis als toekomstige hoofdtrainer, Ted van Leeuwen als technisch brein en Kevin Strootman als investering in de toekomst, kiest SPARTA voor stabiliteit, identiteit en groei. Daarbij hebben alle bovengenoemde personen ook een blik in de keuken van andere clubs kunnen werpen. Ook in het buitenland. Kun je alleen maar van profiteren.
Dat is geen revolutie, dat is verstandig beleid. SPARTA is op zijn sterkst wanneer het trouw blijft aan zichzelf, maar wel met de blik vooruit. Dit is hèt moment om dat te laten zien.
Doorpakken is geen risico. Niets doen wèl, regeren is vooruitzien!
Naar vôôôrre!!
