Maandag 22 Januari 2018 - 18:07

Nabeschouwing Sparta - Excelsior

De schrijver die het wedstrijdverslag neer moest pennen was even van slag. Na wat biertjes na afloop van de wedstrijd en na het verbijten van de teleurstelling deze dag, nu dan toch nog -wat later dan normaal- een nabeschouwing op Sparta – Excelsior.

Gifbekers pleuren als rijpe appelen van de boom

De teleurstelling was niet alleen groot bij de ITWM reporter van dienst. De teleurstelling was voelbaar onder alle supporters van de mooiste club van Rotterdam. Opnieuw een nederlaag, nu maar eens eentje in de derby tegen ‘angstgegner’ Excelsior. De klap kwam extra hard aan omdat er weer hoop was na de uitstekende eerste helft tegen Vitesse. Het Kasteel was er dan ook klaar voor: eindelijk weer eens een mooie Spartaans roverwinning. Maar zoals zo vaak dit seizoen kwamen we bedrogen uit; de gifbekers pleuren bij onze club weer als vanouds als rijpe appelen van de boom.

Troosteloos staan we onder aan. Na afloop spraken de ITWM redactieleden diverse supporters die het al hadden opgegeven: “dick kan het ook niet” - “we zijn er niet op vooruit gegaan” en “degradatie is nu zeker” tekenden we op. Ook op internet heeft een deel van de supporters zich op dergelijke wijze geuit. Ergens wel logisch, na opnieuw een grote Spartaanse teleurstelling. Ruim 24 uur later zijn de emoties wat weggeëbd. Een nabeschouwing, met een poging tot balans. Want ook al ging er op de beslissende momenten weer een hoop fout, we zijn bij lange na nog niet gedegradeerd.

Voetballend in orde

We moeten het niet mooier maken dan het is. 14e of 15e worden is het maximaal haalbare, maar laten we ons voorlopig maar eerst eens richting op de 17e plek. Handhaving via de play-offs = ten slotte ook handhaving. En dat is nog zeker mogelijk. er nog 15 wedstrijden te gaan, we spelen nog tegen alle directe concurrenten en Sparta heeft nog 10 dagen de tijd om 2 echte versterkingen binnen te halen.

Tegen Excelsior was het voetballend zeker niet slecht. De mannen in het rood-wit knokten wat ze waard waren en het nieuwe elan dat we zagen tegen Vitesse was er nog steeds. Sparta was tegen de Kralingse club voetballend opnieuw de betere partij op het veld. Zo goed als Sparta in de eerste helft voetbalde tegen Vitesse werd het nooit. Maar daarentegen was er ook geen grote terugval in de tweede helft en dat kunnen we dan progressie noemen. De technische staf kan tevreden zijn over de stabiliteit die de ploeg op dat vlak toonde.

Sparta hanteerde dezelfde tactiek als tegen Vitesse. Advocaat hamert op compact voetbal. Dat werkte tegen Vitesse en ook tegen Excelsior verliep dat onderdeel van het spel weer uitstekend. De ploeg schoof in gezamenlijkheid op om druk te zetten en schoof al even compact terug om te verdedigen. Alhaft en Brogno verdedigen goed mee, waardoor Excelsior nauwelijks ruimte kreeg om fatsoenlijke aanvallen op te zetten.

Ahannach, Duarte en Holst

Diverse spelers deden het niet onaardig. Neem Ahannach. Een speler die direct een basisplaats kreeg en dat vertrouwen niet beschaamde: hij blijkt een aanwinst te zijn. Ahannach speelde lange tijd ‘op 10’ en deed dat met een drive, passie en balvastheid die we van Robert Mühren dit seizoen eigenlijk nog niet gezien hebben. In de 62e minuut viel Duarte in. Het Spartaanse talent ging toen ‘op 10’ spelen en Ahannach kwam op de linkervleugel terecht. Ook daar deed hij het uitstekend en bovendien was het mooi om te zien hoe Duarte en Ahannach elkaar vonden. Robert Mühren zal het gevoeld hebben: zijn rol als aanvallende middenvelder lijkt uitgespeeld.

En tot slot Holst, de rechtsback die het wederom uitstekend deed. Ditmaal was hij niet alleen verdedigend goed, maar hij stond met enkele goede voorzetten ook aan de basis van Sparta’s grootste kansen.

Sparta faalt op de beslissende momenten

Sparta staat momenteel op een 18e plek. Als je dan beter voetbalt dan Vitesse en Excelsior, minder kansen weggeeft dan deze twee clubs en meer kansen creëert mag je best tevreden zijn over hoe het totale spelbeeld.

Maar er is meer dan het totale spelbeeld. Er gaat bij Sparta iets gruwelijk mis, want op beslissende momenten zijn er steeds weer spelers die falen. “Killersmentaliteit’ is een vage omschrijving, maar het is precies dat wat we in alle linies missen. Het is een kwaliteit om de beslissende momenten te herkennen en op die momenten de juiste keuzes te maken. Bij Sparta lukt dit maar niet. Het is een voetbalziekte die al heel het seizoen in de selectie lijkt te zitten en die Dick Advocaat er nog niet uit heeft gekregen, maar er wel zeer snel uit zal moeten krijgen. Lukt dit niet, dan kan je nog zo aardig voetballen, nog zo keurig compact verdedigen, maar dan krijg je telkens weer het deksel op de neus.

Het is niet iets wat van de laatste weken. Voordat Sparta (tegen Feyenoord en Groningen) volledig door de hoeven zakte, speelden we bijvoorbeeld een aardige pot tegen Heracles uit. Daar gaven we in blessuretijd de wedstrijd uit handen. Tegen Vitesse had Mühren een geweldige kans op 1-0, maar hij faalde. En tegen Excelsior had Duarte de 3-2 op de schoen, maar van dichtbij redde keeper Zwarthoed. Bij die redding had de Excelsior keeper het nodige geluk, maar dat Sparta zo’n grote kans op zo’n beslissend moment er niet in krijgt, is typerend voor onze ploeg.

Verdedigende zorgen groeien

Een goede ‘veldgoal’ maakten we ook tegen Excelsior niet. Toch lijkt Sparta aanvallend inmiddels een stuk sterker te zijn geworden. Het is vooral de wijze waarop de goals worden weggegeven, die steeds grotere zorgen gaan baren.. Vlak nadat Sparta met geluk op een 1-0 voorsprong was gekomen, kreeg Excelsior een (al dan niet terecht gegeven) vrije trap. De vrije trap moest genomen worden op 27 (!) meter van het doel. Ok, het was geen slechte vrije trap, maar hij kwam nog wel een stukje van de paal vandaan en hij had ook geen geweldige snelheid. Het gaat te ver om te spreken van een blunder van Kortsmit, maar het is wel typisch een moment waarop de keeper een positief verschil kan maken. Een bal van 27 meter afstand, die niet keihard wordt ingeschoten en ook niet zo zuiver is dat hij tegen binnenkantje paal aan zit: dat is geen onhoudbare bal. Had Kortsmit deze bal naast getikt, dan was het 1-0 gebleven. Dan had Excelsior moeten komen; absoluut niet het favoriete spelletje van de Kralingers en daar hadden kansen voor onze club gelegen. Als, als, als....Hoe het was gelopen als Kortsmit de bal naast had getikt, dat zullen we nooit weten. Korstmit kwam net te laat, tikte de bal op de paal. In de rebound vlogen 3 Excelsior spelers op de bal af: zij herkenden ‘het beslissende moment’ wel. Bij Sparta reageerde de verdediging te traag: 1-1.

In de 42e minuut kreeg Sparta een penalty, nadat Chabot in het strafschopgebied onderuit was getrokken. Brogno schoot hem erin. Daarmee gaf de Belg het voorbeeld hoe het wel moest: een buitenkansje? Met beide handen aangrijpen! Maar de ploeg als geheel kreeg dit niet voor elkaar. In plaats van op professionele wijze de 2-1 de rust in te slepen, kreeg Excelsior in de 45e minuut opeens een zeldzame hoeveelheid aan ruimte. En weer wist Excelsior daar wel raad mee: 2-2.

Fischer

In de tweede helft was er eigenlijk weinig aan de hand. Sparta kwam veelvuldig tot aanvallen en voorzetten, maar tot serieuze kansen leidde dit niet. Totdat Duarte erin kwam. De jongeling zorgde voor meer diepte in het Spartaanse spel en was twee keer dichtbij een doelpunt. Voor de neutrale supporter zal het gevoeld hebben alsof de wedstrijd zou eindigen in 2-2 of in een 3-2 voor Sparta. Voor Spartanen die weten dat er altijd weer een gifbeker van de boom kan pleuren, was het billenknijpen. Wij kennen de zwakheden van het rood-witte elftal maar al te goed en het zwakste punt van het elftal, leidde ook ditmaal de nederlaag in. Het zou het meest pijnlijke moment van de avond worden. Fischer speelde al een matige pot. Hij bouwde te traag op, stond te vaak slecht gepositioneerd en hij was ook de minste verdediger van de vier. Zijn meerwaarde zou hem moeten zitten in de ervaring die hij met zich meebrengt. In de 85e minuut liet deze ervaring hem verschrikkelijk in de steek. In die minuut probeerde Excelsior één van de spaarzame aanvallen van Kralingse zijde op te zetten. De aanval leek op niets uit te draaien. Floranus was prima naar binnen ‘geknepen’ en kon de bal zo oppikken: weinig aan de hand. Maar Fischer leek het niet te zien. Ook kon hij met al zijn ervaring in een ‘split second’ niet meewegen dat Excelsior een aantal vrije trap specialisten op het veld heeft staan. Met al zijn ervaring herkende Fischer helemaal niets. Hij maakte een even onnodige als onbeholpen overtreding. Fischer schonk zijn oude club een cadeautje; een vrije trap op een perfecte plek. Hadouir scheerde de bal met precisie over de muur heen: 2-3. Einde wedstrijd.

Er moet kwaliteit bij

Sparta scoort te weinig. Toch herbergt het aanvallende deel van de selectie inmiddels zoveel kwaliteit dat we daar redelijk hoopvol over mogen zijn. Maar verdedigend blijft Sparta een groot probleem houden. Sinds Kortsmit aankondigde dat hij hogerop wil, is hij minder gaan keepen. Centraal achterin weet Fischer niet te overtuigen en op het middenveld is met name Dougall niet overtuigend genoeg om tevreden over te zijn.

Binnen de selectie heeft Advocaat nauwelijks opties om dit op te lossen. Als Fischer zo blijft falen komt Breuer weer in beeld, maar dat is natuurlijk ook niet de oplossing. Floranus heeft in het verleden centraal achterin gespeeld. Zijn snelheid gecombineerd met de kracht van Chabot lijkt op papier niet eens zo slecht, maar het is wel erg onervaren en wie komt er dan op linksback te spelen? Op de plek van Dougall is Veenhoven een felle stand-in, maar van hem mag niet verwacht worden dat hij Sparta uit het slop gaat trekken. Sparta heeft nog 9 dagen de tijd om nieuwe spelers te halen. Een centrale verdediger, een centrale middenvelder en een linksback staan op het verlanglijstje en Advocaat gaat alleen voor spelers die een meerwaarde hebben. Zeker 2 van de 3 spelers zullen moeten komen. Pas als dat lukt kan het basiselftal beter in balans worden gebracht. Een balans die niet alleen nodig is om nog een kans te maken op plek 15. Een dergelijke balans is ook nodig om te presteren in de play-offs, mochten we die moeten spelen.



Share |
comments powered by Disqus