Vrijdag 14 Februari 2014 - 22:32

En wéér 2-1

Een aantal jaren geleden verscheen een supportersboek waar de 3-1 nederlagen als een rode draad doorheen liepen. Mocht er een boek verschijnen over dit seizoen dan zullen de 2-1 nederlagen allesbepalend zijn. Voor de vierde achtereenvolgende keer verloren we namelijk met die cijfers.

Al zwartkijkend zou je kunnen zeggen dat Sparta een constante lijn te pakken heeft, maar helaas wel een die constant naar beneden gericht is. Want als je vier keer achter elkaar met 2-1 verliest ben je waardeloos bezig.

Conclusies
Daaruit kun je een paar conclusies trekken:

1. het is maar weer eens bewezen dat het beleggen van een trainingskamp een verspilling van geld is en totaal nutteloos is. In plaats van 'naar elkaar toe groeien' en het voeren van 'nuttige gesprekken met spelers' (om er maar eens een paar trainingskampclichés uit te gooien) hangt dit team van ellendigheid aan elkaar.

2. Het slachtofferen van trainers heeft ook nu weer totaal geen nut. Boogers mocht dan een dooie zijn en Van der Laan onervaren, de ervaren trainer Gert Kruys bakt er ook geen pepernoot van.

Lijdzaam
De derde trainer van dit seizoen moest lijdzaam toezien hoe zijn mannen ook in Den Bosch zwaar onder de maat presteerden. De eerste helft was weer eens niet om aan te zien. Sparta startte nog redelijk, maar zakte met het verstrijken van de minuten ver terug. De manier waarop beschrijven heeft geen zin, lees daarvoor maar de andere wedstrijdverslagen van dit seizoen na. Het was namelijk weer ouderwets: we misten kansen, leverden op domme manieren ballen in en waren persoonlijke blunders (dit keer van Nys) er wederom de oorzaak van dat we bij rust tegen een 2-0 achterstand aankeken.

Rentree
Na rust speelde Sparta iets beter. Boukhari maakte zijn rentree en deed meteen van zich spreken. Hij kreeg een kans en stond met een assist aan de basis van de 2-1 van Peeters, maar onttrok zich niet aan de malaise gezien een blunder waardoor het bijna 3-0 werd voor de Bosschenaren.
Sparta speelde als een leeuw zonder tanden. We wilden wel, maar het ging eenvoudigweg weer eens niet. Nee, dit Sparta heeft geen greintje zelfvertrouwen meer, is voetballend zwak en mentaal geknakt.
Dat belooft weinig goeds voor de nabije toekomst. Het valt te hopen dat Sparta de resterende wedstrijden vooral ziet als oefenduels om weer in een goed ritme te komen en vervolgens a la Go Ahead Eagles voor een wonder in de nacompetitie te zorgen.

Maar daarin geloven is erg moeilijk, zeker als je 'onze jongens' zo ziet ploeteren op het veld. De lijdensweg duurt voort!!



Share |
comments powered by Disqus